Fragmenten

Opa zwijgt

Uit: 
Opa zwijgt

‘Oma!’
‘Emma’
Oma’s wangen zijn donzig zacht en warm. Ze
ruikt naar zeep en naar oma. Haar krulletjes kietelen
mijn oren.
‘Wat is dat lang geleden, hé Emma.’ Oma zet haar
bril weer recht.
Waar is opa? wil ik vragen. Net als altijd. Ik voel
bijna zijn hand door mijn haren gaan en hoor hem
‘dag, mijn Emma’ zeggen.
 

Samen één paar ogen

Uit: 
Samen één paar ogen

Jakob gaat met zijn hand over het elastiek.
Hij raakt die envelop maar niet kwijt.
Zal hij hem openmaken?
Hoeveel geld zit er in?
 

Hier mag je niet spelen

Uit: 
Hier mag je niet spelen

“We gaan ons verstoppen,” stelt Lotte voor.
Ze legt haar hoofd tegen een boom.
“Ik tel tot tien,” roept ze.
“Wie niet weg is, is gezien.”

 

Het raadsel van de gans

Uit: 
Het raadsel van de gans

Voorzichtig zette Karel een voet op de brug. De planken kraakten onheilspellend. Karel zocht steun, greep naar de leuning. Iets wiebelde onder zijn hand, hij loste zijn greep en een ogenblik later viel de leuning in het water. Vliegensvlug krabbelde hij achteruit.
 

De doos van Hanne

Uit: 
De doos van Hanne

“Hanne, wat een kanjer van een doos,” roept mama. “Wat ga je daarmee doen?”
“Ik wil… ik kan… ik zal…” Hanne knippert met haar ogen. “Ik maak iets van die doos.”
Mama fronst haar voorhoofd. “Wat wil je van die doos maken, Hanne?”
 

Een stuk uit het behang

Uit: 
Een stuk uit het behang

Bram lepelt in zijn kom met cornflakes. De melk klotst over de rand heen.
“Kijk uit Bram,” zegt mama, “je morst.”
“Oh,” antwoordt hij en werkt tegen zijn zin zijn ontbijt naar binnen.
“Ben je ziek Bram?” vraagt mama bezorgd. “Voel je je niet lekker?”
“Ik wil niet weg,” zegt Bram met een dun stemmetje. “Ik wil niet verhuizen.”
 

Duizend madeliefjes voor Saar

Uit: 
Duizend madeliefjes voor Saar

Buiten ruikt het naar natte aarde. De wolken hebben oranje randjes. Af en toe glijdt een zonnestraal naar beneden.
“Kijk Saar, de zon wil graag schijnen,” zeg ik en ik wijs naar de lucht.
“Zzzon, zzzon,” zoem ik.
“Sj, sj, sj,” doet Saar.
 

Anna is verliefd

Uit: 
Anna is verliefd

Parket boenen is hard werken. Eerst wrijft Anna met ijzerkrullen de oude boenwas weg, dan smeert ze de nieuwe op de houten vloer. Ze werkt vlug en slaat hier en daar een plank over. “Anna Vuilpoes!” hoort ze haar moeder zeggen. 

De verdwaalde bom

Uit: 
De verdwaalde bom

Het wordt stil in het nieuwe huis. Er klinkt alleen het plenzen van de mortel. Tom en Arne zijn ingespannen bezig. Ze horen niet dat er iemand door het huis loopt.
“Wat moet dat hier,” bast opeens een rauwe stem.
Van schrik laat Tom een baksteen op zijn tenen vallen. 

Scherven

Uit: 
Scherven

“Stop,” riep een stem uit de verte. “Stop, stop,” Het klonk als een echo. Van schrik losten de twee hun greep op hun prooi. Joris zocht waar het geluid vandaan kwam. Hij hoorde geborrel en gerinkel. De hele cementen muur was vloeibaar geworden.

Pagina's

Nieuwe boeken